Zonder het geloei van de koeien die hem zo zeer vermoeien…

14 Jul

Myra slentert tergend langzaam over de Lange Voorhout richting het Binnenhof, diep in gedachten verzonken. Wat is dit toch een prachtig stukje Den Haag. De bomen zo mooi en sierlijk naast elkaar staand als een welkome haag van groene mozaïek, waar het zonlicht dwarrelend door heen schijnt. De schaduwen veranderen spontaan in abstracte motieven waar zij huppelend over heen probeert te springen, en die een moment van bezinning bij haar teweegbrengen. Ja, ze slentert en heeft helemaal geen zin om stevig door te lopen waardoor zij mooi op tijd aankomt bij de Tweede Kamer, en zich rustig kan voorbereiden op het stevige debat dat haar te wachten staat. Een debat waarvoor zij zelf nota bene de motie heeft ingediend.

Het leek allemaal zo leuk toen één jaar geleden Freek haar vol enthousiasme had gevraagd om lid te worden van de (nieuwe) Partij Zonder Vooroordelen (PZV). Ook zij was al langere tijd erg ongerust over de toon van het debat die zich de laatste jaren meer en meer verscherpte en waarbij de grenzen van fatsoen steeds vaker overschreden worden onder het mom van alles moet gezegd kunnen worden. Myra vroeg zich af of de vrijheid van meningsuiting verworden was tot een recht op beledigen waarbij inhoudelijke argumentatie er niet toe doet, en degene met de beste oneliner het volk met zich meekrijgt als een kudde koeien die blindelings achter elkaar aanlopend luid loeiend door elkaar heen, niet wetende waar zij heen gaan. Vreemd is dat gedrag, maar toch ook iets van alle tijden al hoop je dat het op een dag zal veranderen en dat de ogen van de mensen open zullen gaan.

Ik hoor ze wel…de partijen die roepen dat wij moeten betalen voor de toekomst van onze kinderen. Onze kinderen ? Mijn kinderen zijn het in ieder geval niet want die heb ik niet, net als vele andere burgers met mij. Hoe zit het met de mensen die hun leven lang hard gewerkt hebben en braaf hun belasting hebben betaald met het oog op hun toekomst. Deze brave belastingbetalers moeten inleveren en niet een beetje ook. Zelfs het ontslagrecht wordt de oude generatie op de koop toe nog even afgenomen waardoor het gemakkelijker wordt om hen te ontslaan, waardoor voor hen de financiële malaise realistische treurmuziek in de toekomst zal worden. Vooral als je bedenkt dat de pensioenleeftijd omhoog gaat, en dit vooral ook grote gevolgen zal hebben voor mensen met zware lichamelijke beroepen. Dit demissionair kabinet lijkt heel nobel als zij zegt het besluit over de dure aankoop van JSF door te schuiven naar het volgend kabinet, waarom gebeurde dit niet met het ontslagrecht ?

Je vraagt je af van wie zijn die kinderen van de toekomst eigenlijk ? Myra schrok wakker toen zij bijna struikelde over de schaduw van haar uit democratisch oogpunt zeer gewaardeerde collega Geert die eenzaam voor haar uitliep en die net als zij in zichzelf praatte en waarschijnlijk blij was een moment voor zich alleen te hebben zonder het geloei van de koeien die hem zo zeer vermoeien…

Corina Karstenberg ©

Advertisements

5 Responses to “Zonder het geloei van de koeien die hem zo zeer vermoeien…”

  1. Loes Flendrie July 14, 2012 at 4:05 pm #

    Geweldig! Dit stuur ik door.

  2. Gavi Mensch (@GaviMensch) July 14, 2012 at 7:11 pm #

    Prachtig verwoord!
    En Democratie gaat een toverwoord worden voor sprookjes only, mark my words.

  3. Maarten Brorens July 18, 2012 at 5:40 pm #

    Há Corina,

    Verrassende en sfeervolle ´aanloop´ naar een stevig stuk kritiek op het ´kuddegedrag´ en de mensen die die daar ge- en misbruik van maken. Wie de nuance zoekt en aan fatsoen blijft vasthouden, kan – in deze tijd – maar beter geen politicus worden…
    Mooie kop trouwens, met dat terugkerende middenrijm.
    De plek die jij aan het begin beschrijft, daar heb ik vorig jaar – na een casting – nog een uurtje op een bankje gezeten, starend naar het torentje.

    Maarten

  4. strutdogg July 30, 2012 at 6:10 am #

    Reblogged this on strutdogg.

    • Gavi Mensch (@GaviMensch) September 17, 2013 at 2:14 pm #

      [Je vraagt je af van wie zijn die kinderen van de toekomst eigenlijk ?]
      Die kinderen zijn van mij en van mijn kinderen. Die gaan jullie te woord staan en vervoeren.Mensen zonder kinderen worden ook hulpbehoevend, moeten gewassen worden en geopereerd. Die moeten de belastinggelden ophoesten en de wegen aanleggen, les geven, kortom de toekomst verzinnen en in elkaar zetten. Ik heb betaald voor iedereen en ik hoop dat dat zo verder gaat. Als ik klaar ben met werken heb ik precies een halve eeuw gewerkt. En als de nood aan de vrouw komt zijn daar altijd mijn kinderen nog en mijn kleinkinderen……..
      Goed blog Corine! 😉

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: